Boerenkapel de Sanegeit Huijbergen.

De boerenkapel is in 1962 ontstaan uit leden van de dorpsharmonie uit Huijbergen. Deze harmonie bestond toen destijds veelal uit muzikanten die afstamden uit zogenaamde “muzikale families” en het kwam dan ook veel voor dat b.v. de vader en soms 2 of 3 zonen lid waren van de harmonie.
Na de repetitie van de harmonie werd er dan door een paar muzikanten nog een of ander “straatliedje” geblazen, dikwijls zomaar zonder muziek op papier en deze kregen dan wat bijval van nog een paar muzikanten en zo ontstond er een groepje wat later de boerenkapel was.
Muziekles was destijds toen een weelde, zodat hier toen door bijna niemand gebruik van werd gemaakt. De muziek welke geschreven was , was dan ook uitsluitend melodie en gemakkelijk uit het hoofd te leren. Een enkele, op muzikaal iets meer begaafde muzikant, durfde het aan om wat andere noten er tussendoor te blazen, en zo ontstond dan wat tegenpartij, wat enige variatie gaf aan de muziek. Het repertoir was dan ook niet groot en dus werd er dikwijls herhaalt, zodat iedereen de liedjes goed kon meezingen. Staande op een stoel of bank werd er dan voor een blad bier “de longen uit je lijf geblazen”, want de zalen waren wel niet zo groot, maar versterkers en microfoons kende we hierbij ook nog niet.
De leiding van de boerenkapel was in handen van een lid van de harmonie en tevens ook lid van de carnavalsstichting. Dit moest ook wel vanwege de samenwerking tussen de boerenkapel en de harmonie, want de meeste muzikanten hadden een instrument wat eigendom was van de harmonie.
De eerste jaren werd het carnavalslied gemaakt op een bestaande melodie welke over het algemeen goed in het gehoor lag en dus gemakkelijk was om mee te zingen. Na afloop van carnaval 1978 zagen enkele leden het niet meer zo zitten vanwege te weinig animo en gebrek aan muzikanten. Hierdoor dreigde de boerenkapel teniet te gaan. Door toedoen van een paar muzikanten die vonden dat een dorp niet zonder boerenkapel kan, werden er een paar muzikanten bijgehaald en was de boerenkapel gered.
Er veranderde ook iets in de aanpak, er werden muziekpartijen geschreven voor verschillende instrumenten en de repetities werden serieuzer uitgevoerd. Ook werden er uniformen aangeschaft zodat de groep er formeler uitzag.
Tot dan toe had de boerenkapel alleen bestaande uit mannelijke muzikanten, maar nu melde zich ook een vrouwelijk lid zich aan en dit kreeg in de toekomst veel navolging.
Ook werd er in 1979 een opname gemaakt van het Huijbergs carnavalsliedje, dat gespeeld werd door de boerenkapel, op een L.P. gezeten ieder jaar weer met succes. Wat de muzikanten betreft, was het dikwijls een komen en gaan op een paar uitzonderingen na. Maar als het eenmaal carnaval was dan was de bezetting dusdanig dat er flink muziek gemaakt werd.

Tijdens de carnavalsdagen in 2011 zijn ze te zien en te beluisteren op festivals in de optocht en op de dweilavonden.